Ιστορία της Αστρονομίας

Ιστορία της Αστρονομίας

18 Φεβρουαρίου 2016

Ζ! Η σημερινή κατάσταση και οι μελλοντικές προοπτικές

Σχήμα 3. Οι πιο απομακρυσμένοι γαλαξίες, που έχουν φωτογραφηθεί απέχουν αποστάσεις της τάξης των 12 δισεκατομμυρίων ετών.

Στο τέλος του 20ου αιώνα, βρήκε την αστροφυσική και την κοσμολογία να βρίσκονται σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο. Αλλά φαίνεται να μην υπάρχει κανένα τέλος στον πλούτο των νέων ανακαλύψεων. Το Hubble Deep Field ­ ένας χάρτης μιας μικρής περιοχής του Ουρανού σε πολύ μεγάλο βάθος, που έγινε με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble  ­ έχει επεκτείνει χρονολογικά προς τα πίσω την εικόνα που έχουμε, όταν σχηματίζονταν τα αστέρια μέσα στους γαλαξίες,  την εποχή που το Σύμπαν ήταν μόνο στο 10% της σημερινής ηλικίας του (η εικόνα 3, δείχνει ακριβώς πως ήταν το σύμπαν εκείνη την εποχή).

Εν τω μεταξύ, οι έρευνες στο Hubble Deep Field με υπέρυθρες ακτίνες και σε μήκη κύματος κάτω από το 1 χιλιοστό, χρησιμοποιώντας τον ISO και το τηλεσκόπιο James Clerk Maxwell στη Χαβάη, έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι σχηματισμοί αστεριών στους γαλαξίες κρύβονται από μπροστά μας από τη μεσογαλαξιακή και διαστρική σκόνη.

Η νέα γενιά των τηλεσκοπίων των 8 και 10 μέτρων  καθιστά τη φασματοσκοπία των πολύ απόμακρων γαλαξιών σχεδόν ρουτίνα. Επιτρέπουν επίσης τον προσδιορισμό των απόμακρων υπερκαινοφανών, που εμφανίζονται να δείχνουν ότι η διαστολή του Σύμπαντος είναι επιταχυνόμενη, που πιθανώς να οφείλεται στη μυστήρια κοσμολογική άπωση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Τον τελευταίο καιρό προσεκτικές φασματοσκοπικές αναζητήσεις έχουν ανακαλύψει εκατό περίπου πλανήτες στο μέγεθος του Δία, να περιστρέφονται γύρω από τα γονικά τους αστέρια.

Τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να ανιχνεύονται μυστήριες εκρήξεις των ακτίνων-γ.  Αυτά τα έντονα ξεσπάσματα της ακτινοβολίας γάμμα έχουν παρατηρηθεί σε κοσμολογικές αποστάσεις και φαίνονται να αφορούν την καταστροφή ενός αστεριού νετρονίων και το σχηματισμό μιας μαύρης τρύπας.

WMAPΈναν ανάλογο χάρτη με αυτόν που έφτιαξε η αποστολή WMAP αλλά πολύ πιο λεπτομερή θα φτιάξει και η αποστολή Planck

Ο εκρηκτικός ρυθμός της προόδου είναι πιθανό να συνεχιστεί τουλάχιστον και στις επόμενες δεκαετίες. Και η NASA και η Ευρωπαϊκή Διαστημική Εταιρεία (ESA) προγραμματίζουν μελλοντικές αποστολές για να χαρτογραφήσουν το μικροκυματικό υπόβαθρο. Η διαστημοσυσκευή χαρτογράφησης της ανισοτροπίας της μικροκυματικής ακτινοβολίας (WMAP) και η αποστολή του διαστημικού παρατηρητηρίου Planck μπορούν να καθορίσουν με πρωτοφανή ακρίβεια τις περισσότερες από τις βασικές κοσμολογικές παραμέτρους,  και να εξετάσουν την προέλευση αυτών των διακυμάνσεων της πυκνότητας.

Η αποστολή της ESA στην περιοχή μηκών κυμάτων της τάξεως του υποχιλιοστού FIRST, και το δίκτυο των ΗΠΑ-Ευρώπης ALMA, όπως και το διαστημικό τηλεσκόπιο της επόμενης γενιάς της NASA θα εξετάσουν μαζί (σαν ένα συμπληρωματικό τρίο), τον σχηματισμό αστεριών στο αρχικό Σύμπαν. Εν τω μεταξύ, αποστολές όπως τη Gaia, Darwin και η Διαστημική  Αποστολή Συμβολομετρίας θα προσπαθήσουν να φέρουν την πρόοδο στην ανακάλυψη και την κατανόηση των πλανητικών συστημάτων.

Επίσης μια σειρά επίγειων πειραμάτων και, τελικά, την Διαστημική Αποστολή Κεραιών Συμβολομετρίας με λέιζερ της ESA,  πρέπει επιτέλους να κάνει την αστρονομία των βαρυτικών κυμάτων μια πραγματικότητα. Και  ήδη αρχίζουν να κυκλοφορούν οι ιδέες για ένα επίγειο οπτικό τηλεσκόπιο με έναν καθρέφτη διαμέτρου των 100 μέτρων.

Από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων όλες οι πρόοδοι στη φυσική έχουν βρει άμεση εφαρμογή στην αστροφυσική και την κοσμολογία. Και επανειλημμένως η αστρονομία είναι η οδηγός δύναμη για σημαντικές ανακαλύψεις στη φυσική. Η κατανόησή μας για τον αστροφυσικό Κόσμο έχει προωθηθεί ανυπολόγιστα από την αρχή του 20ου αιώνα.

Και καθώς εισήλθαμε στην επόμενη χιλιετία, δεν φαίνεται να εξαντλείται η φλέβα των ανακαλύψεων στην Αστροφυσική.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24