18 Aυγούστου 1868 : Ανακαλύπτεται το χημικό στοιχείο ήλιο από το Βρετανό αστρονόμο Τζόζεφ Λόκυερ.

JNormanlockyer

Ανακαλύπτεται το χημικό στοιχείο ήλιο από το Βρετανό αστρονόμο Τζόζεφ Λόκυερ (Josef Lockyer, 1836 – 1920), το οποίο ανήκει στην ομάδα των ευγενών αερίων. Το ίδιο έτος και ανεξάρτητα από τον Λόκυερ ανακάλυψε το ήλιο και ο Ζανσέν. Ο Άγγλος χημικός Ράμσυ (William Ramsay) βρήκε, το 1895, ότι είναι συστατικό του ορυκτού κλαβεΐτη και αργότερα βρέθηκε σε μεγάλες ποσότητες μέσα στα πετρελαιοφόρα πηγάδια της Αμερικής.
Το ήλιο έχει ατομικό αριθμό 2, ατομικό βάρος 4,0026 και χρησιμοποιείται στη ραδιοχρονολόγηση ορυκτών. Το εκπληκτικό γεγονός της ανακάλυψης του στοιχείου αυτού πρώτα στον Ήλιο, που βρίσκεται σε τόσο μακρινή απόσταση και ύστερα στη Γη, αποδεικνύει τη μεγάλη επιστημονική σημασία της φασματοσκοπίας.
Η καύση του ηλίου στα άστρα συντελείται κατά τις τρεις επόμενες φάσεις: 1.- Δυο πυρήνες ηλίου (ή δυο σωμάτια – α, όπως τους ονομάζουμε) αρχίζουν να συντήκονται. 2.- Η σύντηξη παράγει έναν πυρήνα βηρυλλίου, που αποτελείται από 4 πρωτόνια και 4 νετρόνια. 3.- Ο πυρήνας του ασταθούς βηρυλλίου που δημιουργήθηκε, συντήκεται με έναν ακόμη πυρήνα ηλίου –συνεπώς χρησιμοποιούνται τρία σωμάτια – α– και παράγει έναν πυρήνα άνθρακα, που αποτελείται από 6 πρωτόνια και 6 νετρόνια.
Στη συνέχεια με την ίδια διαδικασία παράγεται το οξυγόνο και το νέον. Κατά τη διάρκεια δε των φάσεων αυτών απελευθερώνεται ενέργεια, με τη μορφή της ακτινοβολίας –  γ.