15 Ιουλίου 1943 : Γεννιέται η Βρετανίδα αστροφυσικός Τζόσελιν Μπελ.

Γεννιέται η Βρετανίδα αστροφυσικός Τζόσελιν Μπελ, (Jocelyn Bell), που ανακάλυψε, το 1967, πολύ απομακρυσμένους ραδιοπαλμούς, οι οποίοι επαναλαμβάνονταν σε τακτό χρονικό διάστημα 1,3 δευτερολέπτων. Με την ανακάλυψη των λεγομένων παλλόμενων ραδιοπηγών ή των αστέρων πάλσαρ (pulsar), επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη των αστέρων νετρονίων. Ήδη, από το 1918, οι αυστριακοί φυσικοί Thirring και Lense ανέφεραν σε θεωρητικές συζητήσεις το ενδεχόμενο της ύπαρξης τέτοιων σωμάτων.
Η νεαρή Τζόσελιν Μπελ κατάφερε τον άθλο της ανακάλυψης των αστέρων πάλσαρ χρησιμοποιώντας κάτι, που ήταν πιο λεπτό από ψιλό συρματόπλεγμα. Διέθετε αναγκαστικά μικρό προϋπολογισμό για την έρευνά της, καθώς ήταν τελειόφοιτη φοιτήτρια του ραδιοαστρονόμου Αντωνίου Χιούις (Antony Hewish, γεν. 1924), του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Αυτή και ο Χιούις ήθελαν να μελετήσουν ραδιοπηγές, που τρεμόπαιζαν και αντί να χρησιμοποιήσουν ακριβό ραδιοτηλεσκόπια έφτιαξαν ένα δικό τους καμπυλώνοντας ελπιδοφόρα ένα ψιλό συρματόπλεγμα κατά μήκος ενός πράσινου χωραφιού στην εξοχή του Κέιμπριτζ.
Μια μέρα η Μπελ σάστισε από ένα ασαφές ίχνος, που κατέγραφε το πενάκι εξόδου του «ανιχνευτή». Παρατήρησε ότι έκανε την εμφάνισή του κάθε βράδυ γύρω στα μεσάνυχτα. Η Μπελ ειδοποίησε τον Χιούις και μελέτησαν μαζί το φαινόμενο πιο προσεκτικά. Σύντομα συμπέραναν ότι τα ασαφή ίχνη δημιουργούνταν από μια ραδιοπηγή στο Διάστημα, που εξέπεμπε κανονικούς παλμούς. Η Μπελ είχε ανακαλύψει του παλλόμενους αστέρες πάλσαρ.
Ο μεγάλος αστροφυσικός Χόυλ διαμαρτυρήθηκε έντονα στην επιτροπή των Νόμπελ επειδή απένειμαν, το 1974, το βραβείο αυτό μόνο στον Χιούις, παραβλέποντας την αποφασιστική συμμετοχή της Τζόσελιν Μπελ στην ανακάλυψη των πάλσαρς.