16 Ιουνίου 1977 : Πεθαίνει από καρκίνο του ήπατος ο διάσημος Γερμανός επιστήμονας των πυραύλων Βέρνερ Φον Μπράουν

braunΠεθαίνει από καρκίνο του ήπατος ο διάσημος Γερμανός επιστήμονας των πυραύλων Βέρνερ Φον Μπράουν (Werner won Braun, 1912 – 1977), αφήνοντας πίσω του ένα κολοσσιαίο έργο και ένα τεράστιο κενό στον επιστημονικό κόσμο.
Φοιτητής ακόμη, έγινε βοηθός του Χ. Όμπερτ σε πειράματα προώθησης πυραύλων με υγρά καύσιμα. Αργότερα, το 1937, για την εκτέλεση των πρωτοτύπων πειραμάτων του, η γερμανική κυβέρνηση δημιούργησε μια μεγάλη στρατιωτική βάση στην πόλη Πενεμόντε με τεχνικό διευθυντή τον ίδιο φον Μπράουν.
Το 1932, έλαβε το πτυχίο αστρονομίας από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και δύο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε διδάκτορας της φυσικής. Η διδακτορική του διατριβή, που είχε τίτλο Περί των δοκιμών καύσεως χαρακτηρίστηκε απόρρητη και περιείχε πειραματικά και θεωρητικά συμπεράσματα πάνω σε θέματα προώθησης πυραύλων.
Στη βάση Πενεμόντε αναπτύχθηκαν τα πυραυλοκίνητα αεροσκάφη, ο βαλλιστικός πύραυλος «Α – 4», που χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Προπαγάνδας, ως “V – 2”, με βάση το αρχικό γράμμα της γερμανικής λέξης Vergeltungswaffe, που σημαίνει «όπλο αντιποίνων» ή «όπλο εκδίκησης». Πραγματικά με τους πυραύλους “V – 2”, ο Χίτλερ βομβάρδισε το Λονδίνο. Την ίδια εποχή, όμως, ο Φον Μπράουν δήλωνε ότι: «Ο “V – 2” δεν προοριζόταν για πολεμικό όπλο και όταν το ανέπτυσσα είχα στο μυαλό μου το διαστημικό ταξίδι και λυπόμουνα για την επικείμενη επιχειρησιακή χρήση». Αμέσως συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή, για τις δηλώσεις του αυτές. Αλλά οι ανάγκες τον επανέφεραν στη θέση του, μαζί με τους συνεργάτες του, ως επικεφαλής των πυραύλων “V – 2”, βεβαιώνοντας ότι χωρίς αυτούς ήταν αδύνατη η πρόοδος των εργασιών.
Κατά τα τέλη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπράουν και όλη η γερμανική ερευνητική ομάδα, εγκαταστάθηκε στο Νέο Μεξικό, όπου κατασκεύασε σειρά από βελτιωμένους τύπους πυραύλων και επέβλεπε την εκτόξευση των “V – 2”, που είχαν κυριεύσει οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, για ειρηνικο΄λυς, τώρα, σκοπούς.
Αμέσως μετά την επιτυχία των Σοβιετικών με τους «Σπούτνικ» δόθηκε ώθηση στην ομάδα του, η οποία εκτόξευσε τον πρώτο δορυφόρο «Εξπλόρερ – 1», στις 31.1.1958, με τον πύραυλο «Ζευς». Στη συνέχεια, με τον πύραυλο «Κρόνος», ήταν από τους πρωτεργάτες της αποστολής διαστημοπλοίων στη Σελήνη και στους πλανήτες. Το 1960, διορίστηκε στη NASA και έγινε διευθυντής του νέου Διαστημικού Κέντρου της Αλαμπάμα.