13 Απριλίου 1960 : Εκτοξεύεται ο τεχνητός δορυφόρος ναυσιπλοΐας «Τράνσιτ – 1».

Εκτοξεύεται ο τεχνητός δορυφόρος ναυσιπλοΐας «Τράνσιτ – 1» (“Transit – 1”), αλλά απέτυχε στον προορισμό του. Έτσι εκτοξεύθηκε στη συνέχεια ο «Τράνσιτ – 1Β», που ζύγιζε 120 χγρ. και εκτέλεσε τον προορισμό του. Ήταν ο πρώτος στρατιωτικός δορυφόρος πλοήγησης και ο πρώτος από τρεις σειρές δορυφόρων «Τράνσιτ» (καθένας από τους οποίους ήταν σχεδιασμένος να μεταδίδει πληροφορίες για τρεις μήνες), που θα χρησιμοποιούνταν για τον εντοπισμό και τη μετάδοση της ακριβούς θέσης των πλοίων και των υποβρυχίων των ΗΠΑ.
transit
Γενικά οι τεχνητοί δορυφόροι ναυσιπλοΐας και αεροπλοΐας χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του στίγματος των αεροπλάνων και των πλοίων με το φαινόμενο Ντόπλερ. Ο δορυφόρος εκπέμπει σε σταθερή συχνότητα και ο δέκτης, που φέρει το όχημα, εντοπίζει τη μεταβολή της συχνότητας. Η ταχύτητα, με την οποία αλλάζει ο τόνος του σήματος, δείχνει πόσο μακριά βρίσκεται ο δορυφόρος, ο οποίος μεταδίδει συνεχώς στοιχεία της τροχιάς του έτσι, ώστε το όχημα να μπορεί να υπολογίσει το στίγμα του τη στιγμή, που ο δορυφόρος περνάει  από πάνω του. Ο σκοπός των δορυφόρων αυτών, ήταν να επιτρέψουν στα πυρηνικά υποβρύχια να καθορίζουν με ακρίβεια τη θέση τους κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες καιρού, που επικρατούσαν στην επιφάνεια της θάλασσας.