17 Ιανουαρίου 272 πχ : Πρώτη παρατήρηση του πλανήτη Άρη.

Έχουμε κατά μία εκδοχή απόκρυψη του αστέρα β – Σκορπιού από τον πλανήτη Άρη, σύμφωνα με τα Χαλδαϊκά χρονικά. Ο β – Σκορπιού είναι διπλός αστέρας 3ου μεγέθους και λευκού χρώματος. Ο συνοδός του είναι αμυδρός και έχει χρώμα γαλαζωπό. Είναι πιθανό να υπάρχει και δεύτερος συνοδός του ίδιου αστέρα, οπότε το σύστημα είναι τριπλό.
Ο β – Σκορπιού σήμερα ονομάζεται διεθνώς Grafias, όνομα που μάλλον προέρχεται από το ελληνικό Γραψαίος, που σημαίνει Καρκίνος (κάβουρας), γιατί ίσως στην αρχή Καρκίνος και Σκορπιός ήταν συγγενικά ονόματα.
Το 295 π.Χ. ο Τιμόχαρις παρατήρησε επιπρόσθηση του β – Σκορπιού με τη Σελήνη.
Εξάλλου ο Άρης είναι ο 4ος κατά σειρά απόστασης από τον Ήλιο, πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Έχει ελκύσει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο των αστρονόμων  όσο και του κοινού, γιατί έχει αρκετές ομοιότητες με τη Γη.
Όταν βρίσκεται σε αντίθεση είναι πολύ κοντά στη Γη  και παρατηρείται πιο εύκολα. Τότε ακριβώς διακρίνεται με τηλεσκόπιο και ο «άσπρος σκούφος», η λευκάζουσα δηλ. πολική περιοχή του ημισφαιρίου που έχει Χειμώνα, η οποία σιγά – σιγά εξαφανίζεται για να εμφανισθεί ξανά κοντά στον πόλο του άλλου ημισφαιρίου. Πρόκειται για λεπτό στρώμα παγοκρυστάλλων, κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα.
Μέχρι το 1947 πολλοί πίστευαν, ακόμη και μερικοί αστρονόμοι, ότι μπορεί να υπάρχει ζωή στον Άρη. Τότε, όμως, ο Κουίπερ ανακάλυψε ότι η αραιή ατμόσφαιρά του αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από διοξείδιο του άνθρακα. Έτσι ήταν πλέον φανερό ότι δεν υπάρχει ζωή στον Άρη, ακόμα και για τους πιο αισιόδοξους.
Το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του Άρη καλύπτεται από ερυθρωπές εκτάσεις  γι’ αυτό ονομάζεται «κόκκινος πλανήτης». Το κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στα οξείδια του σιδήρου. Υπάρχουν, όμως, και περιοχές στον Άρη που αποδόθηκαν στην ύπαρξη βλάστησης πάνω στην επιφάνειά του. Αλλά αυτό αποκλείεται. Δεν υπάρχουν επίσης ανώτερα είδη οργανισμών επειδή το κλίμα του δεν τους ευνοεί και το οξυγόνο είναι πάρα πολύ λίγο.
Η επιφάνειά του είναι σκεπασμένη με σκόνη, (όπως η σκόνη της Σελήνης), που αποτελείται από πυρίτιο, σίδηρο και πάρα πολύ θείο. Αυτό διαπιστώθηκε από τις κατά καιρούς θύελλες που παρατηρήθηκαν και που μπορούν να καλύψουν το ένα ημισφαίριο του πλανήτη.