«Ρομπότ του ανέμου» για τους ουρανούς του μακρινού Δία

«Ρομπότ του ανέμου» για τους ουρανούς του μακρινού Δία

26 Ιουλίου 2015

Καθώς η NASA στρέφει την προσοχή της ξανά στην εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος, όλο και περισσότερο, φιλόδοξα projects βλέπουν το φως της δημοσιότητας, με έμφαση σε τεχνολογίες οι οποίες «κοιτούν» προς την πλευρά του Άρη- και ακόμα παραπέρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, εξετάζονται και «εξωτικές» ιδέες, για ρομπότ που κινούνται με τον άνεμο, ή με τα κύματα της θάλασσας. Παρόμοια φιλοσοφία εξετάζεται και για διαστημικές αποστολές, και μάλιστα σε πλανήτες οι οποίοι θα μπορούσαν να «υποστηρίξουν» τέτοιου είδους «μηχανισμούς».

eikastiki-anaparastasi-tou-windbot

Προσφάτως ομάδα μηχανικών στο JPL της NASA (Πασαντένα, Καλιφόρνια) άρχισε να εξετάζει την ιδέα ενός σκάφους που θα μπορούσε να ίπταται στους ουρανούς της Γης ή σε γίγαντες αερίων, όπως ο Δίας.

Η έρευνα πάνω στο αντικείμενο έγινε εφικτή στο πλαίσιο μελέτης με χρηματοδότηση ενός έτους, ύψους 100.000 δολαρίων, από το πρόγραμμα NIAC (NASA’s Innovative Advanced Concepts). Στην ουσία, διερευνάται η ανάπτυξη ενός «ρομπότ του ανέμου» (windbot), σχεδιασμένου να παραμένει ιπτάμενο στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη χωρίς καν φτερά ή κάποιου είδους μπαλόνι με θερμό αέρα.

Η συγκεκριμένη έρευνα θα διερευνήσει συστηματικά το πώς διαστημόπλοια του μέλλοντος θα μπορούν να παραμένουν εν πτήσει και να συλλέγουν ενέργεια.

Αν και επί της παρούσης δεν έχει προγραμματιστεί κάποια αποστολή τέτοιου είδους, που θα χρησιμοποιεί windbots, ελπίζεται ότι η μελέτη θα ανοίξει νέους ορίζοντες για την εξερεύνηση γιγάντων αερίων, μέσω της χρήσης ευκίνητων ρομποτικών εξερευνητικών διαστημοπλοίων.

Για να παραμένει ιπτάμενο ένα windbot, πρότυπο σχεδιασμού θεωρείται το «design» του σπόρου της πικραλίδας, που περιστρέφεται ενώ πέφτει, «παράγοντας» ανύψωση.

Επίσης, απαιτείται η δυνατότητα συλλογής ενέργειας από την ατμόσφαιρα, η οποία μπορεί να μην είναι ηλιακή- καθώς το σκάφος θα μπορούσε να βρεθεί στη σκοτεινή πλευρά κάποιου πλανήτη.

Πηγές πυρηνικής ενέργειας θεωρείται πως θα ήταν προβληματικές, λόγω του βάρους τους. Αλλά η αιολική ενέργεια, οι αυξομειώσεις στη θερμοκρασία και ακόμα και το μαγνητικό πεδίο ενός πλανήτη θα μπορούσαν να τροφοδοτούν ένα τέτοιο σκάφος.

Σε πρώτη φάση, εξετάζονται μέθοδοι συλλογής ενέργειας από τις δονήσεις, καθώς και η φύση των ανέμων μεταξύ των νεφών του Δία, για να διαπιστωθεί σε ποια μέρη θα ήταν καλύτερο να αποσταλεί ένα windbot και να καθοριστούν κάποια τεχνικά χαρακτηριστικά στον σχεδιασμό του.

Πηγή : naftemporiki